Nieuświadomiona lojalność wynikająca z symbiotycznego związku z matką, blokuje proces kształtowania się kobiecej tożsamości. Motyw przewodni w życiu matki jest ściśle powiązany z motywem życia córki. Aby uleczyć matkę, omijać jej najboleśniejsze rany i chronić ją, córka rezygnuje z rozwoju ważnych cech swojej osobowości. Zamiast tego przyjmuje szczególną rolę w tej relacji, za pomocą której próbuje rekompensować matce to, czego zabrakło w jej życiu. Wraz z dziecięcą potrzebą posiadania „zdrowej” matki, córka nie tylko przejmuje na siebie rolę opiekunki, ale także rozwija deficytowe części matki w sobie. W ten sposób dziecko z jednej strony dba o siebie, a z drugiej oferuje matce godny do naśladowania wzór. W tym kontekście mówimy o stworzeniu obrazu „pozornej matki”.

Naturalna i nieunikniona utrata matki jako obiektu identyfikacji dziecka płci męskiej, egzystencjalnie wymusza nieodwołalne zwrócenie się ku ojcu. Silna dynamika w relacji ojciec-syn powoduje lojalność wynikającą z zależności i jeśli nie zostanie ona rozwiązana, prowadzi do zablokowania rozwoju własnej tożsamości mężczyzny. Głębokie pragnienie „idealnego” ojca, prowadzi syna do przyjęcia roli, której brakuje tacie, a nawet do rozwinięcia u siebie tych brakujących aspektów ojca. W ten sposób syn zarówno opiekuje się sobą, jak i jednocześnie oferuje ojcu wzór do naśladowania. W tym kontekście mówimy o powstaniu wizerunku „pozornego ojca”. 

W przypadku pracy z przysięgą złożoną rodzicowi przeciwnej płci, również koncentrujemy się na nieświadomie ustanowionych i podtrzymywanych transgeneracyjnie przysięgach lojalności, które będziemy identyfikować, a następnie rozwiązywać.

Dążenie dziecka do zrekompensowania rodzicowi jego deficytów lub niespełnionych pragnień (lub podobnie starych zobowiązań lojalnościowych), a tym samym przekształcenia go w „zdrowego” rodzica, wiąże się z wysoką ceną, którą jest stagnacja rozwoju osobistego. Lojalność w relacji córki z ojcem i syna z matką hamuje proces dojrzewania jako niezależnej istoty seksualnej, a tym samym ma decydujący wpływ na wybór partnera i, ogólnie rzecz biorąc, na nasze późniejsze budowanie struktury związków z płcią przeciwną. Tylko poprzez rozpuszczenie tej głęboko zakorzenionej koncepcji, możemy rozwijać naszą tożsamość kobiecą lub męską w swobodny sposób, bez nawykowych reakcji i zewnętrznej determinacji oraz żyć w jasnych, zdefiniowanych i zdrowych relacjach jako dorosłe, autentyczne osoby.